خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن همگلم بر گوشه دستار زد دامن ز چیدن هم
۲
بیا لطف هوا بنگر که چون موج می از میناگل از شاخ گلستی جلوه گر پیش از دمیدن هم
۳
دلا خون گشتی و گفتی که هی گردیدی کار آخرمشنو افسرده غافل عالمی دارد چکیدن هم
۴
نه از مهرست گر بر داستانم می نهد گوشیهمان از نکته چینی خیزدش ذوق شنیدن هم
صفحهٔ ۱ از ۳