خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته‌ایمآفاق را مرادف عنقا نوشته‌ایم
۲
ایمان به غیب تفرقه‌ها رفت از ضمیرز اسما گذشته‌ایم و مسما نوشته‌ایم
۳
عنوان رازنامه اندوه ساده بودسطر شکست رنگ به سیما نوشته‌ایم
۴
قلزم فشانی مژه از پهلوی دل استاین ابر را برات به دریا نوشته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳