خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدنمهربان شو ور نه بر خود مهربان خواهم شدن
۲
خار و خس هرگه در آتش سوخت آتش می شودمردم از ذوق لبت چندان که جان خواهم شدن
۳
در تبند از تاب رشک طاقت نظاره امخوش بیا کامشب بهشت دشمنان خواهم شدن
۴
محو گشتم در تغافل برنتابم التفاتگر به چشمم جا دهی خواب گران خواهم شدن
صفحهٔ ۱ از ۳