خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رشک سخنم چیست؟ نه شهد هوس ست اینتلخابه سر جوش گداز نفس ست این
۲
ای ناله جگر در شکن دام میفشانسرمایه آرایش چاک قفس ست این
۳
مستم، به کنارم خز و تن زن که درین وقتهرگز نشناسم که چه بود و چه کس ست این
۴
واعظ سخن از توبه مگو، این که پس از میدست و دهنی آب کشیدیم بس ست این
صفحهٔ ۱ از ۳