خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بالم به خویش بس که به بند کمند تومردم گمان کنند که تنگم به بند تو
۲
آزادیم نخواهی و ترسم کزین نشاطنالم به خود چنان که نگنجم به بند تو
۳
نز خویش ناسپاسی و نز سایه در هراسگویی رسیده ام به دل دردمند تو
۴
رنج قضاست همت آسان گذار ماقهر خداست خاطر مشکل پسند تو
صفحهٔ ۱ از ۳