خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی دارم از اهل دل رم گرفتهبه شوخی دل از خویشتن هم گرفته
۲
ز سفاک گفتن چو گل برشکفتهدرین شیوه خود را مسلم گرفته
۳
رگ غمزه از نبش مژگان گشودهسر فتنه در زلف پر خم گرفته
۴
به رخساره عرض گلستان ربودهبه هنگامه عرض جهنم گرفته
صفحهٔ ۱ از ۳