خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشنود شوی چون دل خشنود نیابیترسم که زیانکار کسی سود نیابی
۲
از قافله گرمروان تو نباشدرختی که به سیلش شرراندود نیابی
۳
فرقی ست نه اندک ز دلم تا به دل تومعذوری اگر حرف مرا زود نیابی
۴
بر ذوق خداداد نظردوختگانیمدر سینه ما زخم نمکسود نیابی
صفحهٔ ۱ از ۳