خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندوه پرافشانی از چهره عیانستیخون ناشده رنگ اکنون از دیده روانستی
۲
غم راست به دلسوزی سعی ادب آموزیانداختگانش را اندازه نشنانستی
۳
صد ره به هوس خود را با وصل تو سنجیدمیک مرحله تن وانگه صد قافله جانستی
۴
ذوق دل خودکامش دریاب ز فرجامشهر حلقه گلدامش چشمی نگرانستی
صفحهٔ ۱ از ۳