خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همیبر سر راه تو با خویشم به جنگ آرد همی
۲
پنجه نازک ادایش را نگاری دیگر استخون کند دل را نخست آنگه به چنگ آرد همی
۳
بوسه گر خواهی بدین شنگی بپیچد تنگ تنگعذر اگر باید به مستی رنگ رنگ آرد همی
۴
آن که جوید از تو شرم و آن که خواهد از تو مهرتقوی از میخانه و داد از فرنگ آرد همی
صفحهٔ ۱ از ۳