خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به شرع سخن در بیان بگردانیز سوی کعبه رخ کاروان بگردانی
۲
به نیم ناز که طرح جهان نو فگنیزمین بگستری و آسمان بگردانی
۳
به یک کرشمه که بر گلبن خزان ریزیبهار را به در بوستان بگردانی
۴
به خاطری که درآیی به جلوه آراییبلای ظلمت مرگ از روان بگردانی
صفحهٔ ۱ از ۳