خلوتی با ایرانشان
بخش ۱۵۱ - رسیدن آتبین به خشکی
کوش‌نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همی راند تا کوه شد بر دو شاخبرآمد به خشکی و جای فراخ
۲
چو شهر و زمین دید و دشت آتبیننهاد آن سر تاجور بر زمین
۳
به رخساره خاک سیه را پسودبسی پیش یزدان نیایش نمود
۴
همی گفت کای برتر از آفتابتویی آفرینندهٔ خاک و آب
صفحهٔ ۱ از ۹