خلوتی با ایرانشان
بخش ۳۵۲ - سخنان پیر فرزانه با کوش دربارهٔ آفریدگار جهان و جهانیان
کوش‌نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدو گفت این خود نشاید شنودخداوند را ره ندانم نمود
۲
گرت ره نمایم بدین گمرهیخداوند من باشم و تو رهی
۳
اگر تو خداوندی، ای تیره‌هوشچرا برنداری تو دندان و گوش
۴
نبایستی این از بنه آفریدکنون آفریدی، نباید بُرید!
صفحهٔ ۱ از ۶