خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رخ مهر جهان آرا به گیسو چون شب یلدابه لب شیرین تر از حلوا به قد موزون تر از طوبا
۲
فلک چترش کشد بر سر ملایک پیش او چاکرکلام الله شد پیدا شهادت می دهد «لولا»
۳
بهشت و حور و رضوانش همه در امر و فرمانششده در عصر او رسوا چه مذهب ها چه ملت ها
۴
در آن ساعت که او با حق ثناخوان بود و مستغرقنه دنیا بود و نی عقبا نه آدم بود و نی حوا
صفحهٔ ۱ از ۲