خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تهی دستی علو همت است این از حبابکاسه اش بر آب و هرگز تر نمی گردد ز آب
۲
جوهر خود را نهان در طبع روشن کرده امبا وجود آن که عریانم چو تیغ آفتاب
۳
جوش مستی های باطن را چه داند محتسبکی برد بو تا نریزد بر کنار خم شراب؟
۴
در شکست دل از آن شادم که استاد ازلکرده در مجموعهٔ تن این ورق را انتخاب
صفحهٔ ۱ از ۲