خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه می دانی تو در باطن نهان اظهار ماستهر که می خواهد ببیند روی حق، دیدار ماست
۲
پیش رندان باده چون از جوش افتد کامل استبا ادافهمان عالم، خامشی گفتار ماست
۳
چشم ما هرگز نشد سیر از تماشای رخشآن که هرگز به نمی گردد دل بیمار ماست
۴
برنمی دارد ز پایش دست، هر جا می رودسایهٔ آن دلربا هم در پی آزار ماست
صفحهٔ ۱ از ۲