خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن آفرین جهان که نگهدار عالم استهر دلبر زمانه هم اغیار عالم است
۲
چشمی که وا ز کثرت غفلت نمی شودتا روز حشر دیدهٔ پندار عالم است
۳
نازم به آن بتی که به هر پا گذاشتنصد گام پیش از پی آزار عالم است
۴
در قید ماست عالم و ما حظ نمی کنیمای وای بر کسی که گرفتار عالم است
صفحهٔ ۱ از ۳