خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادی هر دو جهان از دل غمگین من استصاف تر ز آینهٔ مهر فلک، کین من است
۲
برهمن، صورت آن بت که تواش می جوییمعنیش نقش خیال دل سنگین من است
۳
دو جهان یک قدح آب نماید به نظرجام جم نشئه ای از کاسهٔ چوبین من است
۴
سرو درمانده به گل از هوس مصراعمگل پریشان شدهٔ معنی رنگین من است
صفحهٔ ۱ از ۲