خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که چشم تو را شوخ و دلربا گفته استخداش خیر دهد هر دو را بجا گفته است
۲
غبار خاطر آیینه شد دمیدن خطبه سنگ کار کند حرف حق خدا گفته است
۳
فلک سجود و ملایک درود عیسی عشقکلیم، مطلب و جبریل این ندا گفته است
۴
قدم به دیدهٔ آدم نه و ز عرش گدازشبی که دلبر من با خدا ثنا گفته است
صفحهٔ ۱ از ۲