خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سعیدا از شکست سنگ اثر در مومیا افتدخشوعی نیست چون در دل اجابت از دعا افتد
۲
نرفته ذی حیاتی بی شکست خاطر از عالممسلم کی برآید دانه چون در آسیا افتد؟
۳
چه غم در این چمن گر از نوای عیش، بی برگممباد هیچ کس در کشور دل بینوا افتد
۴
اگرچه شام، جنت لیک اهلش طرفه نااهلندهمان بهتر حسینی وار کس در کربلا افتد
صفحهٔ ۱ از ۲