خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را راه سخن وا شده موسی گرددهر که پاس دم خود داشت مسیحا گردد
۲
هر که او پاک درون تر گرهش مشکل ترکه گهر وانشود بحر اگر واگردد
۳
اطلس کار جهان را نه چنان بافته اندکه سررشته به تدبیر تو پیدا گردد
۴
گر دلت یک سر مویی خبر از حق یابدهر سر موی، تو را دیدهٔ بینا گردد
صفحهٔ ۱ از ۲