خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج خیز گریهٔ ما چشم تر بار آوردصندل پیشانی ما درد سر بار آورد
۲
نخل حرص و بی وفایی و طمع در این چمنجز پشیمانی چه باشد چون ثمر بار آورد
۳
برنمی آید بجز معنی ز نطق اهل دلبار جانان ناز باشد گرچه هر بار آورد
۴
گر ثمر بخشد نی ما ناله خواهد سر زدنز آن نیستان نیست این نی کان شکر بار آورد
صفحهٔ ۱ از ۲