خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مروت های گردون جور و احسانش ستم باشدغم اول لقمهٔ این [خوان و] الوانش الم باشد
۲
حصیر کهنه را قیمت دل درویش می داندسفال باده در دست سبوکش جام جم باشد
۳
خیالم را ز عالم برده بیرون سرمه سا چشمیکه تعلیم غزال اول به طفل خویش، رم باشد
۴
چو نیت ناقص آید خیر هم کی در حساب آید؟هزار افتد ز اعدادش اگر یک نقطه کم باشد
صفحهٔ ۱ از ۲