خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ناز دل ز تو بردن خوش است خوش باشدز ما نیاز سپردن خوش است خوش باشد
۲
شراب صبح که خورشید داغ نشئهٔ اوستقسم به روی تو خوردن خوش است خوش باشد
۳
چنانچه با تو مرا زندگی [خوشایند] استبه یاد وصل تو مردن خوش است خوش باشد
۴
گذشتم از سر دنیا و آخرت هر دوکه ترک غیر تو کردن خوش است خوش باشد
صفحهٔ ۱ از ۲