خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشدآیا که چنین گفتم در روی زمین باشد
۲
تا اهرمن نفست زنده است تو غمگینیگر ملک سلیمانت در زیر نگین باشد
۳
جز فکر خط و خالش باور نکنم هرگزدر کارگه عالم نقشی به از این باشد
۴
ایام بهار آمد گل خیمه به صحرا زدآرام مگر امروز در خانهٔ زین باشد
صفحهٔ ۱ از ۴