خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جسم ما از ناتوانی جان نمی گیرد به خوددرد ما از نازکی درمان نمی گیرد به خود
۲
کاملی ذاتی زیاد و کم ندارد در وجودتیغ ابرو زحمت سوهان نمی گیرد به خود
۳
عارف از تغییر اوضاع جهان دلگیر نیستگرد کلفت یوسف از زندان نمی گیرد به خود
۴
از شمیم مشک می گردد پریشان زلف یارساده [لوحی] کاغذافشان نمی گیرد به خود
صفحهٔ ۱ از ۲