خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ با ما دل مصفا گر نباشد گو مباشآینه زنگی مجلا گر نباشد گو مباش
۲
شهسوار راه غم را دل به منزل می‌برددر طریق دوستی پا گر نباشد گو مباش
۳
چون بود همخانه دشمن خانه ویران بهتر استچون نباشد دوست، دنیا گر نباشد گو مباش
۴
گرد سر گردیدنش کافی است شمع بزم رادر چمن پروانه را جا گر نباشد گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۲