خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به آن نگاه کرامت شعار بخشاز صد یکی چو در نظر آید هزار بخش
۲
خواهی که از شکنجهٔ کونین وارهیبا هر که اختیار کند اختیار بخش
۳
برخیز و دلق و سبحه بده باده نوش کنایمان جان نشین و به روی نگار بخش
۴
حق را بلند کرد و ز حق سرگران نشدمنصور را به راستی چوب دار بخش
صفحهٔ ۱ از ۳