خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه دلگیرم ز چین گوشهٔ ابروی خلقروی خود را هم نمی بینم دگر چون روی خلق
۲
تلخ دارد کام دل شیرین زنانی های دوربوی حنظل می رسد هر دم ز دستنبوی خلق
۳
از جهان بی کشتی همت گذشتن مشکل استمی رود در راه دنیا بسکه آب از روی خلق
۴
در زبان ذکر است در دل فکر دنیای دنیروی ظاهر سوی خالق روی باطن سوی خلق
صفحهٔ ۱ از ۲