خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که خود غم و خود یار غمگسار خودمگهی شرابم و گه نشئه گه خمار خودم
۲
به هر صفت که بینی منم نه غیر من استکه خود محیطم و خود موج و خود کنار خودم
۳
فنا و فقر و بقا را ز هم جدایی نیستکه خود خزانم و خود باغ و خود بهار خودم
۴
بخه صیدگاه تفکر اگر روی دانیکه خود شکارم و خود باز و خود سوار خودم
صفحهٔ ۱ از ۲