خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو گل راز درون خود نمایان می‌کنمخویش را در عین جمعیت پریشان می‌کنم
۲
همچو دریا چین به رو دارم ولی صافی دلمهمچو شبنم گریه را در خنده پنهان می‌کنم
۳
تازه می‌سازم به ناخن زخم‌های کهنه راغیر می‌داند به درد خویش درمان می‌کنم
۴
طینتم پاک است از عصیان مرا اندیشه نیستآفتابم در حجاب ابر جولان می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۴