خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه چون ظاهرپرستانش عبادت می‌کنملیک از آن بسیار می‌ترسم که عادت می‌کنم
۲
من ز موجودات تحقیق وجودش کرده‌امسیر وحدت را نهان در عین کثرت می‌کنم
۳
می‌کنم دل را به مژگان سیاهی روبه‌روساده بود این لوح پیش از این، منبت می‌کنم
۴
می‌فشانم اشک خون‌آلوده بر خاک درشاز برای مردم بیمار شربت می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳