خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامان دل ز گرد هوس چیده می روماین کوه قاف بین که چه بریده می روم
۲
ز این تنگنا چو شعلهٔ آتش به دود آهآخر ز دست حادثه پیچیده می روم
۳
در شاهراه عالم معنی فتاده سیرچشم از عیان ثابته پوشیده می روم
۴
در هر قدم که در ره او می نهم به صدقاز هر جمال خدا دیده می روم
صفحهٔ ۱ از ۳