خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
۲
سبکدانه در مزرع خود بیفشانگر این برزگر میکند سرگرانی
۳
چو کار آگهان کار بایست کردنچه رسم و رهی بهتر از کاردانی
۴
زمانه به گنج تو تا چشم داردنیاموزدت شیوهٔ پاسبانی
صفحهٔ ۱ از ۱۶