خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطش نوشته بر او آیت کلام اللهسواد مملکت حسن اوست، زلف سیاه
۲
جهان شبی است در او راه مختلف بسیاربه هر صدا که ز پایی رسد مرو از راه
۳
دل است آینه ای صاف از غبار حدوثکه عکس، می ننماید به غیر «وجه الله»
۴
رهی به سوی خدا ممکن است اگر به جهانمرا عقیده نباشد بجز دل آگاه
صفحهٔ ۱ از ۳