خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک به این همه رنگی که بر هوا بستهبه زیر تیغ تو صیدی است دست و پا بسته
۲
در که می زنی و خانهٔ که می پرسیگشوده پای جفا و ره وفا بسته
۳
دلم ز روی زمین سرد اگر شود چه عجبکه روزگار خنک آب بر هوا بسته
۴
چه نازکی است خدایا که زلف او دارددو جا شکسته و اما هزار جا بسته
صفحهٔ ۱ از ۴