خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست با کس اتحادم همچو کوهدر ازل وحدت نهادم همچو کوه
۲
گر شکستی یافت از من خاطری[مومیایی] باز دادم همچو کوه
۳
بار سنگین غم عشق تو رابر دل مسکین نهادم همچو کوه
۴
لحن صوت من ز آواز کسی استورنه بی او من جمادم همچو کوه
صفحهٔ ۱ از ۲