خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۱ - آئین آینه
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت سحر، به آینه‌ای گفت شانه‌ایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
۲
ما را زمانه رَنجکِش و تیره روز کردخُرَم کسیکه همچو تواَش طالعی نکوست
۳
هرگز تو بارِ زحمتِ مردم نمی‌کشیما شانه می‌کشیم به هر جا که تار موست
۴
از تیرگی و پیچ و خَم راههای مادر تاب و حلقه و سر هر زلف گفتگوست
صفحهٔ ۱ از ۴