خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۲ - احسان بی ثمر
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بارید ابر بر گل پژمرده‌ای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم
۲
از بهر شستن رخ پاکیزه‌ات ز گردبگرفتم آب پاک ز دریا و تاختم
۳
خندید گل که دیر شد این بخشش و عطارخساره‌ای نماند، ز گرما گداختم
۴
ناسازگاری از فلک آمد، وگرنه منبا خاک خوی کردم و با خار ساختم
صفحهٔ ۱ از ۲