خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۳ - ارزش گوهر
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنیناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی
۲
پنداشت چینه‌ای‌ست، به چالاکی‌اش ربودآری، نداشت جز هوس چینه چیدنی
۳
چون دید هیچ نیست فکندش به خاک و رفتزین سانش آزمود! چه نیک آزمودنی
۴
خواندش گهر به پیش که من لعل روشنمروزی به این شکاف فتادم ز گردنی
صفحهٔ ۱ از ۴