خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بآفتاب جمالت، که نور دیده ماستکه آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
۲
میان باغ جهان از زلال وصل حبیبنهال جان مرا صد هزار نشو و نماست
۳
فراغتست دل از فکر جنت و دوزخمرا که جانب جانان هزار عشق و هواست
۴
اگر جهان همه دشمن شوند و طعنه زنندبهیچ رو نخورم غم که دوست جانب ماست
صفحهٔ ۱ از ۳