خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
۲
ز «سبحان الذی اسری » بمقصودهمه ره کاروان در کاروانست
۳
همه گم کرده اند این راه، اماچو وابینی همه با همگنانست
۴
چو می داند بجانش دوست دارمازین هم نیز با ما سرگرانست
صفحهٔ ۱ از ۳