خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
۲
اگر ز جام تو جانم بجرعه ای برسدهزار جور و ملامت کشیدن آسانست
۳
سعادت سر کویت بوصف ناید راستاگر بکوی تو سلمان رسد سلیمانست
۴
اگر بچشم تو خارست، یا خسک، چه عجب؟بپیش دیده عارف جهان گلستانست
صفحهٔ ۱ از ۲