خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست
۲
اگر نفست ازین جا رخنه جویدازو مشنو، که آن وارونه هندوست
۳
غلام روی آن خورشید حسنمکه عالم لمعه ای زان روی نیکوست
۴
چه خوش می نالد آن چنگ معربد!که شور عاشقان از ناله اوست
صفحهٔ ۱ از ۳