خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست
۲
هرکس بقدر همت خود راه می برداین یک بمغز می کشد، آن دیگری بپوست
۳
واعظ، برو، ز مستی عشاق دم مزنمستی ما ز باده بی جام و بی سبوست
۴
راهی ز خلق با حق و راهی ز حق بخلقیک راه دیگرست که از دوست هم بدوست
صفحهٔ ۱ از ۲