خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سویدای دلم سودای اوستدر دل و جانم تمناهای اوست
۲
نیر اعظم، که شمع عالمستپرتوی از چهره زیبای اوست
۳
من نمی دانم ز حال دل که چیست؟این قدر دانم که دل مولای اوست
۴
چون مقلد با طریقت ره نبرددر حقیقت خار ما خرمای اوست
صفحهٔ ۱ از ۲