خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچند اگر سرخ و سفیدست و سیاهستفی الجمله همه جام شرابات الهست
۲
بر هیچ مکن تکیه و مگریز ز هر سوکان شاه دل افروز ترا پشت و پناهست
۳
زهد و ورع و خرقه و سجاده و تسبیحمقصود خدا آمد و این ها همه راهست
۴
یک سایه خورشید رخت تافت بعالمعالم همه در سایه آن زلف سیاهست
صفحهٔ ۱ از ۲