خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهستمجوی حیله درین ره، که یار آگاهست
۲
اگر تو جان و دلت را بیاد حق داریهمیشه جان و دلت در پناه اللهست
۳
بگویمت سخنی، خوش بگوش جان بشنو:مگو ز «لا و نسلم » که مانع راهست
۴
اگر تو مرد یقینی ز عاشقان مگریزبیا بصحبت شیران، چه جای روباهست؟
صفحهٔ ۱ از ۲