خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد
۲
از جلوه های حسن تو جانم حیات یافتبا چشمهای مست تو عیشم مدام شد
۳
گفتی:سلام ذوق سلامت بدل رسیداین خانه از سلام تو دارالسلام شد
۴
دل را حلال گشت ز عشق تو دم زدنزان دم که یاد غیر تو بردن حرام شد
صفحهٔ ۱ از ۲