خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد
۲
آن ماه دل افروز چو بنمود جمالشکام دل و جان جمله بیک بار برآمد
۳
چون نور تجلی خداوند عیان شدمنصور «اناالحق » گو بردار برآمد
۴
آن نور چو با دار و رسن رفت بیک بارآتش ز ته که گل فخار برآمد
صفحهٔ ۱ از ۲