خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
۲
باده گران شد و ذرات جهان مست شدندمن ندانم که به ساقی چه اشارت کردند؟
۳
درد و صافی همه خوردند و به چرخ افتادندصورت حال به «احببت » عبارت کردند
۴
گوهر وصل تو جستند و کسی باز نیافتگرچه عمری به جهان رو به تجارت کردند
صفحهٔ ۱ از ۳